یکپارچگی حسی یک چارچوب درمانی در کاردرمانی است که برای ارزیابی و درمان افرادی که دچار اختلال در پردازش حسی هستند به کار می رود. طیفی از علائم رفتاری را توضیح می دهد که ناشی از اشکال در پردازش حسی می باشد و بعد از ارزیابی دقیق، به درمان مشکل بر اساس یکپارچه سازی حواس می پردازد. این نوع درمان به وسیله کاردرمانگرانی که تئوری یکپارچگی‌حسی را از طریق آموزشهای خاص فراگرفته اند انجام می‌شود.درمان اغلب مستلزم فعالیتهایی است که اختصاصا سیستم وستیبولار، پروپریوسپتیو(عمقی) و حس لمس را درگیر می سازد و نیازهای خاص هر فرد را برای بهبود دربردارد. زمانی که روند نورولوژیکی بدعملکردی حسی مشخص شد برنامه درمان طرح ریزی می شود تا کودک موفقیت بیشتری در عملکرد صحیح کسب کند.
در علم اعصاب بیان می شود که هنگامی که مغز اجازه می یابد تا محیط جدیدی را کشف کند افزایش قابل توجهی در شاخه های دندریت، اتصالات سیناپس ها و کارایی آنها و همچنین سایز بافت مغز رخ می دهد که از آن به عنوان نوروپلاستیسیتی یاد می شود که نوروپلاستیسیتی شاه کلید درمان های حسی در این کودکان است. والدین این کودکان باید توجه داشته باشند تا زمانیکه مشکلات حسی این کودکان درمان نشود و به حداقل نرسد آموزش های شناختی برای آنها نمی تواند مثمر ثمر واقع شود و نتیجه مورد انتظار حاصل گردد.
